Το βερνίκι νυχιών θα επηρεάσει τις μετρήσεις του κορεσμού του αίματος με οξυγόνο;

Το βερνίκι νυχιών θα επηρεάσει τις μετρήσεις του κορεσμού του αίματος με οξυγόνο;

Όταν κάνουμε μετρήσεις κορεσμού οξυγόνου στο αίμα, συνήθως αναφέρουμε ότι το βερνίκι νυχιών επηρεάζει τις μετρήσεις κορεσμού οξυγόνου στο αίμα, αλλά ποια είναι η αλήθεια; Μια νέα μελέτη στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αναισθησιολογίας που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας το 2018. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα βαμμένα νύχια, όπως τα ακρυλικά νύχια ή το βερνίκι νυχιών, δεν επηρεάζουν τις μετρήσεις των ψηφιακών παλμικών οξύμετρων που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση του κορεσμού οξυγόνου του αίματος του ασθενούς (SpO2 ).

Τα ψηφιακά οξύμετρα χρησιμοποιούνται συχνά για τη μέτρηση του επιπέδου οξυγόνου στο αίμα ενός ασθενούς, αλλά ορισμένοι εξωτερικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τις μετρήσεις τους κατά τη διαδικασία μέτρησης. Συνήθως πιστεύουμε ότι τα βερνίκια νυχιών ή τα ακρυλικά ψεύτικα νύχια θα επηρεάσουν τις ενδείξεις. Ο ανιχνευτής οξυγόνου αίματος του ψηφιακού οξυμέτρου μετράει τυλίγοντας το δάχτυλο συμπεριλαμβανομένου του τμήματος του νυχιού. Το φως εκπέμπεται στην πλευρά που βλέπει το νύχι, το οποίο ανιχνεύεται από έναν αισθητήρα στην άκρη του δακτύλου. Δεδομένου ότι οι αλλαγές στα επίπεδα SpO2 μπορούν να επηρεάσουν την έκταση και τον τύπο της ιατρικής παρέμβασης και να επηρεάσουν την παρακολούθηση των ασθενών στην εντατική θεραπεία και την αναισθησία, είναι κρίσιμο να προσδιοριστεί εάν η θεραπεία νυχιών επηρεάζει τις μετρήσεις DPO.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Δρ James Purcell και τους συνεργάτες του στο University College Cork και στο Victoria Medical University Hospital Cork South, Ιρλανδία. Ο στόχος ήταν να διερευνηθούν οι στάσεις και οι προσεγγίσεις των επαγγελματιών υγείας σε αυτό το θέμα και να αξιολογηθεί πειραματικά η επίδραση των θεραπειών νυχιών στις μετρήσεις SpO2 υπό διαφορετικές φυσιολογικές συνθήκες. Οι μέθοδοι περιποίησης νυχιών που μελετήθηκαν από την ομάδα είναι κυρίως ακρυλικά ψεύτικα νύχια και βερνίκια νυχιών διαφορετικών χρωμάτων.

Η ομάδα διεξήγαγε μια έρευνα βάσει ερωτηματολογίου σε κλινικό προσωπικό σε τέσσερα πανεπιστημιακά νοσοκομεία για να αξιολογήσει τις γνώσεις και τις απόψεις τους σχετικά με το πώς τα τεχνητά νύχια και το βερνίκι νυχιών επηρεάζουν τις κλινικές αποφάσεις που σχετίζονται με το DPO. Διεξήγαγαν επίσης ένα πείραμα σε 12 εθελοντές για να αναλύσουν την επίδραση διαφορετικών χρωμάτων βερνικιών νυχιών και δημοφιλών μάρκες ακρυλικών νυχιών στο SpO2 υπό διαφορετικές φυσιολογικές συνθήκες (υγιή, φλεβική συμφόρηση και φλεβική συστολή). Η συμφόρηση προσομοιώθηκε με τον περιορισμό της ροής του αίματος με περιχειρίδα πίεσης του αίματος, ενώ οι συσπάσεις προσομοιώθηκαν βυθίζοντας το χέρι του ατόμου σε κρύο νερό 10-βαθμού για 10 λεπτά.

Συνολικά 86 ερωτηθέντες (55 γιατροί, 21 νοσοκόμες) απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, εκ των οποίων το 45 τοις εκατό ανέφερε ότι η θεραπεία νυχιών επηρεάζει τον τρόπο που ασκούνται κλινικά. Περισσότερο από το 30 τοις εκατό των ερωτηθέντων παρενέβη για να αφαιρέσει βερνίκι νυχιών ή ψεύτικα νύχια ενώ λάμβαναν μετρήσεις για να αποτρέψουν το να επηρεάσει τις μετρήσεις του οξύμετρου.

Το πειραματικό τμήμα της μελέτης διαπίστωσε ότι καμία από τις θεραπείες νυχιών που εξετάστηκαν δεν προκάλεσε περισσότερο από 1 τοις εκατό αλλαγή στις ενδείξεις SpO2 σε σύγκριση με τα μη επεξεργασμένα νύχια σε καμία από τις δύο φυσιολογικές συνθήκες. Επιπλέον, καμία από τις θεραπείες δεν είχε ως αποτέλεσμα το SpO2 να πέσει κάτω από το 95 τοις εκατό.

«Επειδή οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας έχουν ελάχιστη ή καθόλου γνώση σχετικά με τα ψηφιακά οξύμετρα για τα νύχια», γράφουν οι συγγραφείς, «τι να κάνουμε με αυτά ποικίλλει». Προτείνουν ότι τα νοσοκομεία θα πρέπει να αναπτύξουν πολιτικές σύμφωνα με τις οποίες πριν από τη χρήση οξύμετρων, δεν είναι απαραίτητο να ζητήσετε κανένα βερνίκι νυχιών ή ψεύτικα νύχια εκτός από αυτά που εξετάστηκαν σε αυτή τη μελέτη.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα: «Τα πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι το μακιγιάζ των νυχιών στη δοκιμή δεν επηρέασε σημαντικά τη διαφορά στις μετρήσεις οξυγόνου στο αίμα και επομένως δεν είχε καμία κλινική επίδραση στη φροντίδα των ασθενών».