Ορισμός ορισμού του καθετήρα οξυγόνου αίματος

Ορισμός ανιχνευτή οξυγόνου αίματος

Ο αισθητήρας οξυγόνου αίματος, το πλήρες όνομα του αισθητήρα SpO2 Sensor / SpO2, είναι να στερεώσει το δάκτυλο του καθετήρα στο άκρο του δακτύλου του ασθενούς, χρησιμοποιώντας το δάκτυλο ως διαφανές δοχείο για την αιμοσφαιρίνη, χρησιμοποιώντας κόκκινο φως με μήκος κύματος 660 nm και 940 nm. Το εγγύς υπέρυθρο φως του nm χρησιμοποιείται ως προσπίπτουσα φωτεινή πηγή και η ένταση μετάδοσης του φωτός διαμέσου της κλίνης ιστού μετριέται για να υπολογιστεί η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης και ο κορεσμός οξυγόνου αίματος. SpO2, ρυθμός παλμού και παλμικό κύμα μπορούν να ληφθούν με παρακολούθηση SpO2. Εφαρμόζεται στην παρακολούθηση οξυγόνου αίματος διαφόρων ασθενών, συνήθως το άλλο άκρο συνδέεται με την οθόνη ECG.

Ορισμός κορεσμού οξυγόνου αίματος

Ο κορεσμός οξυγόνου αναφέρεται στη μέγιστη διαλυτότητα του οξυγόνου στο αίμα και η δέσμευση οξυγόνου στο αίμα εξαρτάται κυρίως από την αιμοσφαιρίνη. Υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή, αλλά εάν υπάρχει υψηλή περιεκτικότητα σε μονοξείδιο του άνθρακα, θα αλλάξει, με αποτέλεσμα δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα, δηλ. Δηλητηρίαση με αέριο. Επειδή το μονοξείδιο του άνθρακα έχει υψηλή συγγένεια με αιμοσφαιρίνη, θα συνδέεται κατά προτίμηση με το μονοξείδιο του άνθρακα. Ως αποτέλεσμα, η περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο αίμα μειώνεται. Ο κορεσμός οξυγόνου αίματος του φυσιολογικού ανθρώπινου αρτηριακού αίματος είναι 98% και το φλεβικό αίμα είναι 75%. Πιστεύεται γενικά ότι το SpO2 θα πρέπει να είναι όχι λιγότερο από 94% φυσιολογικό, και κάτω από το 94% είναι ανεπαρκής παροχή οξυγόνου. Μερικοί μελετητές έχουν καθορίσει το SpO2 <90% ως="" πρότυπο="" για="" την="" υποξαιμία="" και="" πιστεύουν="" ότι="" όταν="" το="" spo2="" είναι="" υψηλότερο="" από="" 70%,="" η="" ακρίβεια="" μπορεί="" να="" φτάσει="" ±="" 2%="" και="" όταν="" το="" spo2="" είναι="" χαμηλότερο="" από="" 70%,="" μπορεί="" να="" υπάρχουν=""> Κλινικά, οι τιμές SpO2 πολλών ασθενών συγκρίθηκαν με τις τιμές αρτηριακού κορεσμού οξυγόνου. Θεωρείται ότι η ανάγνωση SpO2 μπορεί να αντικατοπτρίζει την αναπνευστική λειτουργία του ασθενούς και, σε κάποιο βαθμό, την αλλαγή του οξυγόνου αίματος παλμού. Εκτός από τα κλινικά συμπτώματα και τις αξίες των ασθενών με θωρακική χειρουργική απαιτείται ανάλυση της ροής αίματος. Η συμβατική εφαρμογή παρακολούθησης παλμικής οξυμετρίας μπορεί να παράσχει σημαντικούς δείκτες για την κλινική παρατήρηση των μεταβολών της νόσου, αποφεύγοντας την επαναλαμβανόμενη συλλογή αίματος από τους ασθενείς και τη μείωση των νοσοκόμων. Ο φόρτος εργασίας αξίζει να προωθηθεί.